|
![]() |
|
|
|
![]() |
|
فیبری است به ضخامت حدود 6/1 میلیمتر، از جنس مقوای فشرده (فیبر فنلی) که قهوه ای وکرم رنگ بوده و یا از جنس الیاف پشم شیشه (فایبرگلاس) که شیشه ای می باشد و در طرف دیگر این فیبرها، یک لایه مس به صورت ورقه نازک به ضخامت 25/0 میلیمتر به کمک چسب و فشار پوشانده شده است. فیبر فنلیک چیست؟ این فیبر به رنگ زرد پررنگ و یا قهوه ای بوده و به راحتی سوراخ می شود و لایه مس روی آن بر اثر حرارت زیاد هویه، به راحتی جدا می شود، قیمت این نوع فیبر ارزان بوده و به همین جهت در اکثر کیت ها و مدارات رادیو، ضبط و تلویزیون از آن استفاده می شود. فیبرفایبر گلاس: این فیبر سبزرنگ بوده و نسبت به فیبر فنلی محکم تر بوده و به سختی سوراخ می شود، در مقابل حرارت مقاومت خوبی دارد و بیشتر در مدارات ماشین حساب، ویدئو، کامپیوتر و... به کار می رود. فیبر فایبرگلاس در ضخامتهای بین 8/0 تا 4/2 میلیمتر وجود دارد. فیبر دو رو: این فیبر هم از نوع فنلیک میتواند باشد و هم از نوع فایبر گلاس و اختلاف آن در این است که در هر دو طرف این فیبر یک لایه نازک از مس پوشیده شده است در نتیجه حداکثر استفاده از مدار می شود. فیبرآماده: فیبر مدار چاپی (pcb) آماده، به فیبرهایی گفته می شود که بر روی آن مدارهای مختلف و یا جای پایه های آی سی و قطعات مختلف قرار دارد که قطعات را در آن قرار داده و توسط مس بقیه ارتباطات را به هم وصل می نمائیم و به شکل زیر می باشد.
کاربرد مدار چاپی (pcb) چیست؟برای اینکه بخواهیم بطور مثال، یک لامپ و یک باطری را به هم وصل کنیم حداقل احتیاج به دو سیم مسی داریم، حال اگر 20 باطری و 20 لامپ داشته باشیم به همان نسبت به سیمهای بیشتری نیاز داریم، به همین نحو در یک رادیو ضبط که بایستی قطعات زیادی به همدیگر وصل شوند چنانچه خواسته باشیم این قطعات را با سیم به هم وصل نمائیم، سیم بسیاری مصرف شده و شلوغ خواهد شد، بنابراین به جای استفاده از سیم، از خطوط ایجاد شده بر روی فیبر مسی استفاده می نمایند و برای اینکار ابتدا بایستی، نقشه مدار مورد نظر را بر روی فیبر مدار چاپی (بر روی قسمت مسی فیبر) طراحی و رسم نمود. طریقه آماده نمودن و تمیز کردن فیبر مدار چاپی(pcb): ابتدا فیبر مسی با اندازه مورد نظر را از فروشگاههایی که قطعات الکترونیک دارند تهیه نموده وچنانچه فیبر بزرگتر از اندازه بود، آن را توسط اره آهن بر، اره موئی و یا تیغ موکت بری کوچک نموده سپس توسط سیم ظرفشوئی و پودر لباسشوئی قسمت مسی فیبر را بدقت و چند بارتمیز نموده تا چربی روی آن پاک شود و پوشش شفاف مظاهر شود.
طریقه خشک کردن فیبر مدار چاپی (pcb) : فیبر شسته شده را توسط یک ورق کاغذ گاهی (مانند روزنامه) و یا به وسیله باد سشوار، خشک می نمائیم.
طریقه نصب قطعات روی فیبر مدار چاپی(pcb): قطعات به دو صورت ایستاده و خوابیده روی فیبر نصب میشوند. الف ـ نصب قطعات به طور ایستاده: چنانچه بر روی فیبر مدر چاپی(pcb) ، جای کمی برای نصب قطعات وجود داشته باشند میتوان قطعات را به طور ایستاده لحیم نمود. ب ـ نصب قطعات بطور خوابیده: چنانچه بر روی فیبر مدار چاپی(pcb) ، برای نصب قطعات جای کافی موجود باشد، فاصله پایه های قطعات از یکدیگر چقدر است؟بهترین راه این است که قطعات مورد نظر راروی فیبر مدار چاپی(pcb) قرار داده و محل پایه های آنرا با ماژیک رنگی نوک باریک علامت گذاری نمود. الفـ فاصله پایه های آی سی های یک ردیفی: فاصله بین پایه ها از یکدیگر، 5/2 میلیمتر میباشد: آی سی یک ردیفی ب ـ فاصله پایه های آی سی های دو ردیفی: فاصله پایه های مجاور از یکدیگر 5/2 میلیمتر بوده و فاصله هر دو ردیف از یکدیگر 5/7 میلیمتر میباشند. آی سی دو ردیفی نکته مهم: در مورد نصب آی سی های قدرت، دقت شود که برای قرار گرفتن رادیاتور (گرماگیر) آن را بر روی فیبر مدار چاپی(pcb) ، محلی در نظر گرفته شده و سوراخ شود. طریقه رسم خطوطی که ازروی هم در نقشه عبور میکند: چنانچه نقشه مورد نظر به شکل زیر باشد از روشهایی که در صفحه بعد آمده است، استفاده میکنیم: روش اول: یکی از دو خطی که از روی هم عبور میکند را رسم نموده و خط دیگر را نیز توسط جمپر (رابط سیمی) به یکدیگر وصل می کنیم. روش دوم: یکی از خطوط را روی قسمت مسی فیبر رسم نموده و خط دیگر مدار را نیز بر روی قسمت مسی از طرفی عبور میدهیم که به خطهای دیگر مسی برخورد نکند. طریقه عایق نمودن قسمت مسی فیبر مدار چاپی(pcb): برای آنکه خطوط مسی پس از مدتی اکسیده و خراب نشوند، بهتر است که لایه اسپری عایق روی آن پخش شود که بهترین نوع اسپری، اسپری پلاستیک 70 میباشد و در صورت نبودن آن میتوان فیبر مسی را توسط یک قلم مو آغشته به شارلاک و یا روغن جلا نیز عایقکاری نمود. طریقه تمیز نمودن فیبرهای مسی قدیمی: به کمک قلم مو و بنزین میتوان فیبرها را تمیز نموده و مدتی صبر نمائیم تا خشک شود. |
|
![]() |
|
در مونتاژ و نصب قطعات به اين موارد توجه شود : در نصب ديودهاي يكسوساز چنان عمل شود كه نوار سفيد روي بدنه شان بر نوار سفيد شكلهاي روي فيبر منطبق شود . در نصب ديود نوراني چنان عمل شود كه پايه منفي آن ( پايه كوتاهتر پايه منفي است ) در خانه با علامت پَخي قرار گيرد . در نصب خازنهاي الكتروليت به پايه مثبت و منفي آنها توجه شود . در بسته بندي از خازنهاي اَكسيل كه پايه هاي آنها در طرفين قرار دارد استفاده شده است و پايه منفي اين خازنها همان پايه اي است كه به بدنه اتصال دارد . ( خازنهاي اَكسيل داراي كيفيت ساخت بهتري هستند ) در نصب ترانزيستورها چنان عمل كنيد كه از نظر سطح مقطع بر شكلهاي روي فيبر منطبق شوند . كليدهاي ميكروسويچ از نظر نصب بايد چنان قرار گيرند كه پايه هايشان براحتي در خانه هاي تعبيه شده قرار گيرد . در نصب آي سي رگولاتور چنان عمل شود ، كه طرف فلزي بدنه اش بصورت خوابيده و بر شكل روي فيبر منطبق شود .
در صورت گرم شدن بيش از اندازه در نصب آي سي ميكروكنترلر ، حتماً از سوكت استفاده شود و جهت قرار گرفتن پايه 1 آي سي فراموش نشود . ( تو رفتگي لبه آي سي دقيقاً بر شكل روي فيبر منطبق شود ) 7- SEGMENT بكار رفته در اين ساعت از نوع آند مشترك بوده و ترانزيستور هايT1…T4 همراه با مقاومتهاي R1 تا R4 و R7…R14 براي اِسكن آن بكار برده شده اند و بر روی کیت به صورتی قرار گیرد ، که برشکل روی فیبر منطبق شود . تغذيه مورد نياز : تغذیه مورد نیاز کیت 9 ولت می باشد ، که شما می توانید هم 9 ولت DC و هم 6 ولت AC استفاده کنید . و به قسمت باتری متصل کنید و در موردDC , AC منفی و مثبت آن فرقی نمی کند ، )چون دیود ها به صورت پل اتصال دارند(
.
بلندگو : بمنظور پخش بيپ هاي مدار و آلارم ، يك بلندگوي معمولي 8 اُهم به كانكتور SP متصل شود . طريقه تنظيمات ساعت ، آلارم و تايمر: قبل از اقدام به استفاده از مدار ، لازم است يكبار كليه مراحل مونتاژ و لحيمكاري را كنترل و از صحيح بودن عمليات مطمئن شويد . پس از كسب اطمينان از انجام صحيح كار ، تغذيه با رعايت قطب مثبت و منفي به كانكتور BAT متصل شود . همزمان با اتصال تغذيه به مدار ، ابتدا يك سري بيپ هاي متداول از بلندگو پخش ميشود و سگمنت مدار ، ساعت 12 را نشان مي دهد . عمليات تنظيم اين ساعت توسط كليد هاي SET1 , DOWN , UP ,SET2 انجام ميشود . در زير به شرح هركدام مي پردازيم : براي تنظيم ساعت : ابتدا با فرمان به كليد SET1 ، ديود نوراني C را انتخاب كنيد . حال ابتدا ساعت را تنظيم كنيد ، سپس با فرمان مجدد به SET1 ، اقدام به دقيقه نمائيد . براي تنظيم ساعت و دقيقه از كليدهاي UP و يا DOWN استفاده شود . مجدد كليد SET1 را بزنيد و اينك عدد مربوط به ماه را انتخاب كنيد . ( بين تنظيم 1 تا 12 ماه قابل تنظيم است ) ، سپس يك بار ديگر كليد SET1 را بزنيد و اينك عدد روز را انتخاب كنيد ( بين 1 تا 31 روز قابل تنظيم است ) . براي تنظيم زمان پخش آلارم با فرمان به كليد SET1 ، ديود نوراني A را انتخاب كنيد . حال ابتدا ساعت و سپس دقيقه مورد نظر براي پخش آلارم را تنظيم كنيد . براي تنظيم ساعت و دقيقه از كليدهاي UP و يا DOWN استفاده شود . براي تنظيم تايمر با فرمان به كليد SET1 ، ديود نوراني T را انتخاب كنيد . حال ابتدا ساعت و سپس دقيقه مورد نظر براي فعال شدن تايمر را تنظيم كنيد . براي تنظيم ساعت و دقيقه از كليدهاي UP و يا DOWN استفاده شود . پس از اتمام تنظيمات تايم وصل ، مجدد كليد SET1 زده شود و اينك توسط كليدهاي UP و يا DOWN تايم مورد نظر براي قطع را انتخاب كنيد . تنظيمات آلارم و تايمر از يك دقيقه تا 24 ساعت قابل تنظيم ميباشند . همچنين امكان خواب كوتاه مدت در آلارم پيش بيني شده و لذا هنگام پخش آلارم ، با يكبار فشار دادن كليد UP ميتوان موقتاً آلارم را قطع نمود و پس از 5 دقيقه ديگر مجدد آلارم پخش ميشود . مدت زمان پخش آلارم 1 دقيقه است . نحوه استفاده از تايمر ( اتصال به وسائل برقي 220 ولت ): توسط تايمر اين ساعت ميتوان هر وسيله برقي 220 ولت كه مورد نظرتان باشد ، را به يك تايمر 24 ساعته دو زمانه مجهز نمائيد . كافي است از كانكتور OUT بعنوان يك كليد براي تغذيه وسيله برقي مورد نظرتان استفاده شود . روش تنظيم كلي ساعت مجدد به روش زير بيان مي شود : ابتدا تغذيه به مدار متصل شود . در اين حالت از بلندگوي مدار يك آلارم و سپس يك تك بوق پخش مي شود و در اين وضعيت نمايشگر ساعت 12 را نشان مي دهد . ( براي تنظيمات توسط كليد SET1 منوهاي مختلف مدار انتخاب مي شوند و توسط كليدهاي UP و DOWN ميتوان به عدد مورد نظر رسيد ) . پس از پخش آلارم و تك بوق ، كليد SET1 را بزنيد ، توسط كليد UP يا DOWN ، ساعت مورد نظر را انتخاب كنيد ، سپس كليد SET1 را بزنيد و اينك ماه مورد نظر را انتخاب كنيد ، مجدد كليد SET1 را بزنيد و اينك تاريخِ روز را انتخاب كنيد ، سپس كليد SET1 را بزنيد .( در اين حالت ديود نوراني A كه نشاندهنده قرار گرفتن مدار در حالت تنظيم آلارم است روشن مي شود ) ، اكنون براي پخش آلارم مدار ساعتي را انتخاب كنيد ، كليد SET1 را بزنيد و اكنون دقيقه پخش آلارم را انتخاب كنيد . كليد SET1 را بزنيد ( در اين حالت ديود نوراني T به معني تنظيم تايمر روشن مي شود ) و اكنون ساعت تايم وصل رله را انتخاب كنيد ، كليد SET1 را بزنيد و دقيقه وصل رله را انتخاب كنيد ، سپس كليد SET1 را بزنيد و ساعت قطع رله را انتخاب كنيد و سپس كليد SET1 را بزنيد و دقيقه قطع رله را انتخاب كنيد . سپس براي آخرين بار كليد SET1 را بزنيد . در اينصورت عبارت متحرك d a t E در نمايشگر بحركت در مي آيد و سپس تقويم را نشان مي دهد . دو عدد سمت راست نمايشگر تاريخ روز و دو عدد سمت چپ نمايشگر تاريخ ماه را نشان مي دهند و پس از چند ثانيه تاريخ قطع شده و نمايشگر ساعت را نشان مي دهد در هر دقيقه يكبار نمايشگر عبارت متحرك d a t E ( به معني تاريخ ) از راست به چپ حركت مي كند و سپس تاريخ روز و ماه براي چند ثانيه در نمايشگر ظاهر مي شود . پس براي تنظيم : SET1 ، تنظيم ساعت - SET1 ، تنظيم دقيقه - SET1 ، تنظيم ماه - SET1 ، تنظيم روز - SET1، تنظيم ساعت پخش آلارم - SET1 ، تنظيم دقيقه پخش آلارم - SET1، تنظيم ساعت وصل رله ، SET1، تنظيم دقيقه وصل رله – SET1، تنظيم ساعت قطع رله ، SET1 ، تنظيم دقيقه قطع رله و در نهايت SET1 و مشاهده عبارت متحرك d a t E و متعاقب آن نمايش تاريخ در نمايشگر براي 5 ثانيه و سپس نمايش ساعت در نمايشگر . در تنظيمات چنانچه بيش از 15 ثانيه مكث شود ، مدار بطور اتوماتيك خود را از حالت تنظيمات خارج مي كند . حال فرض شود كه كليه تنظيمات انجام شده ولي مي خواهيد كه ساعت تايمر را عوض كنيد . براي اينكار بايد با زدن 6 بار كليد SET1 به منوي تنظيم تايمر رسيده و سپس ساعت تايم وصل و مجدد SET1 و تنظيم دقيقه وصل تايمر ، SET1 و تنظيم ساعت قطع تايمر و SET1 ، و تنظيم دقيقه قطع تايمر انتخاب شوند . يعني از مراحل تنظيمات ساعت و تقويم و آلارم گذشته و به منوي تنظيم تايم برسيد . از كليد SET2 براي خروج از منوي تنظيمات استفاده مي شود . براي تنظيم نور نمايشگر هنگامي كه ساعت در حال كار است ، ميتوانيد از كليد DOWN استفاده كنيد . در هر بار فشار دادن كليد DOWN نمايشگر يك مرحله كم نور تر مي شود و عبارت L = 05 ، L = 04 و . . . را نشان مي دهد . | |||||||||
|
![]() |
|
شرح فني و عملكرد قطعات در مدار :
|
|
![]() |
|
سیم پیچ به طور ساده یک سیم هادی معمولی است که پیچانده شده است . مقاومت اهمی سیم پیچ را در اغلب موارد می توان صفر فرض نمود و بنابر این با عبور جریان dc سیم پیچ مانند یک هادی عمل کرده و عکس العملی ندارد .
عمل موتوری
رشد | ||
|
![]() |
|
مقدمه :خازن وسیلهای الکتریکی است که در مدارهای الکتریکی اثر خازنی ایجاد میکند. اثر خازنی خاصیتی است که سب میشود مقداری انرژی الکتریکی در یک میدان الکترواستاتیک ذخیره شود و بعد از مدتی آزاد گردد. به تعبیر دیگر ، خازنها المانهایی هستند که میتوانند مقداری الکتریسیته را به صورت یک میدان الکترواستاتیک در خود ذخیره کنند. همانگونه که یک مخزن آب برای ذخیره کردن مقداری آب مورد استفاده قرار میگیرد. خازنها به اشکال گوناگون ساخته میشوند و متداولترین آنها خازنهای مسطح هستند. این نوع خازنها از دو صفحه هادی که بین آنها عایق یا دی الکتریک قرار دارد. صفحات هادی نسبتا بزرگ هستند و در فاصلهای بسیار نزدیک به هم قرار میگیرند. دی الکتریک انواع مختلفی دارد و با ضریب مخصوصی که نسبت به هوا سنجیده میشود، معرفی میگردد. این ضریب را ضریب دی الکتریک مینامند. خازنها به دو دسته کلی ثابت و متغیر تقسیم بندی میشوند. خازنها انواع مختلفی دارند و از لحاظ شکل و اندازه با یک دیگر متفاوتاند. بعضی از خازنها از روغن پر شده و بسیار حجیماند. برخی دیگر بسیار کوچک و به اندازه یک دانه عدس میباشند. خازنها بر حسب ثابت یا متغیر بودن ظرفیت به دو گروه تقسیم میشوند: خازنهای ثابت و خازنهای متغیر. خازنهای ثابتاین خازنها دارای ظرفیت معینی هستند که در وضعیت معمولی تغییر پیدا نمیکنند. خازنهای ثابت را بر اساس نوع ماده دی الکتریک به کار رفته در آنها تقسیم بندی و نام گذاری میکنند و از آنها در مصارف مختلف استفاده میشود. از جمله این خازنها میتوان انواع سرامیکی ، میکا ، ورقهای ( کاغذی و پلاستیکی ) ،الکترولیتی ، روغنی ، گازی و نوع خاص فیلم (Film) را نام برد. اگر ماده دی الکتریک طی یک فعالیت شیمیایی تشکیل شده باشد آن را خازن الکترولیتی و در غیر این صورت آن را خازن خشک گویند. خازنهای روغنی و گازی در صنعت برق بیشتر در مدارهای الکتریکی برای راه اندازی و یا اصلاح ضریب قدرت به کار میروند. بقیه خازنهای ثابت دارای ویژگیهای خاصی هستند. خازنهای متغیربه طور کلی با تغییر سه عامل میتوان ظرفیت خازن را تغیییر داد: "فاصله صفحات" ، "سطح صفحات" و "نوع دی الکتریک". اساس کار خازن متغیر بر مبنای تغییر سطح مشترک صفحات خازن یا تغییر ضخامت دی الکتریک است، ظرفیت یک خازن نسبت مستقیم با سطح مشترک دو صفحه خازن دارد. خازنهای متغیر عموما ازنوع عایق هوا یا پلاستیک هستند. نوعی که به وسیله دسته متحرک (محور) عمل تغییر ظرفیت انجام میشود "واریابل" نامند و در نوع دیگر این عمل به وسیله پیچ گوشتی صورت میگیرد که به آن "تریمر" گویند. محدوده ظرفیت خازنهای واریابل 10 تا 400 پیکو فاراد و در خازنهای تریمر از 5 تا 30 پیکو فاراد است. از این خازنها در گیرندههای رادیویی برای تنظیم فرکانس ایستگاه رادیویی استفاده میشود.
خازنهای سرامیکیخازن سرامیکی (Ceramic capacitor) معمولترین خازن غیر الکترولیتی است که در آن دی الکتریک بکار رفته از جنس سرامیک است. ثابت دی الکتریک سرامیک بالا است، از این رو امکان ساخت خازنهای با ظرفیت زیاد در اندازه کوچک را در مقایسه با سایر خازنها بوجود آورده ، در نتیجه ولتاژ کار آنها بالا خواهد بود. ظرفیت خازنهای سرامیکی معمولا بین 5 پیکو فاراد تا 1/0 میکرو فاراد است. این نوع خازن به صورت دیسکی (عدسی) و استوانهای تولید میشود و فرکانس کار خازنهای سرامیکی بالای 100 مگاهرتز است. عیب بزرگ این خازنها وابسته بودن ظرفیت آنها به دمای محیط است، زیرا با تغییر دما ظرفیت خازن تغییر میکند. از این خازن در مدارهای الکترونیکی ، مانند مدارهای مخابراتی و رادیویی استفاده میشود. خازنهای ورقهایدر خازنهای ورقهای از کاغذ و مواد پلاستیکی به سبب انعطاف پذیری آنها ، برای دی الکتریک استفاده میشود. این گروه از خازنها خود به دو صورت ساخته میشوند: خازنهای کاغذیدی الکتریک این نوع خازن از یک صفحه نازک کاغذ متخلخل تشکیل شده که یک دی الکتریک مناسب درون آن تزریق میگردد تا مانع از جذب رطوبت گردد. برای جلوگیری از تبخیر دی الکتریک درون کاغذ ، خازن را درون یک قاب محکم و نفوذ ناپذیر قرار میدهند. خازنهای کاغذی به علت کوچک بودن ضریب دی الکتریک عایق آنها دارای ابعاد فیزیکی بزرگ هستند، اما از مزایای این خازنها آن است که در ولتاژها و جریانهای زیاد میتوان از آنها استفاده کرد. خازنهای پلاستیکیدر این نوع خازن از ورقههای نازک پلاستیک برای دی الکتریک استفاده میشود. ورقههای پلاستیکی همراه با ورقههای نازک فلزی (آلومینیومی) به صورت لوله ، در درون قاب پلاستیکی بسته بندی میشوند. امروزه این نوع خازنها به دلیل داشتن مشخصات خوب در مدارات زیاد به کار میروند. این خازنها نسبت به تغییرات دما حساسیت زیادی ندارند، به همین سبب از آنها در مداراتی استفاده میکنند که احتیاج به خازنی با ظرفیت ثابت در مقابل حرارت باشد. یکی از انواع دی الکتریکهایی که در این خازنها به کار میرود پلی استایرن (Polystyrene) است، از این رو به این خازنها "پلی استر" گفته میشود که از جمله رایجترین خازنهای پلاستیکی است. ماکزیمم فرکانس کار خازنهای پلاستیکی حدود یک مگا هرتز است. خازنهای میکادر این نوع خازن از ورقههای نازک میکا در بین صفحات خازن (ورقههای فلزی – آلومینیوم) استفاده میشود و در پایان ، مجموعه در یک محفظه قرار داده میشوند تا از اثر رطوبت جلوگیری شود. ظرفیت خازنهای میکا تقریبا بین 01/0 تا 1 میکرو فاراد است. از ویژگیهای اصلی و مهم این خازنها میتوان داشتن ولتاژ کار بالا ، عمر طولانی و کاربرد در مدارات فرکانس بالا را نام برد.
خازنهای الکترولیتیاین نوع خازنها معمولاً در رنج میکرو فاراد هستند. خازنهای الکترولیتی همان خازنهای ثابت هستند، اما اندازه و ظرفیتشان از خازنهای ثابت بزرگتر است. نام دیگر این خازنها، شیمیایی است. علت نامیدن آنها به این نام این است که دی الکتریک این خازنها را به نوعی مواد شیمیایی آغشته میکنند که در عمل ، حالت یک کاتالیزور را دارا میباشند و باعث بالا رفتن ظرفیت خازن میشوند. برخلاف خازنهای عدسی ، این خازنها دارای قطب یا پایه مثبت و منفی میباشند. روی بدنه خازن کنار پایه منفی ، علامت – نوشته شده است. مقدار واقعی ظرفیت و ولتاژ قابل تحمل آنها نیز روی بدنه درج شده است .خازنهای الکترولیتی در دو نوع آلومینیومی و تانتالیومی ساخته میشوند. خازن آلومینیومیاین خازن همانند خازنهای ورقهای از دو ورقه آلومینیومی تشکیل شده است. یکی از این ورقهها که لایه اکسید روی آن ایجاد میشود "آند" نامیده میشود و ورقه آلومینیومی دیگر نقش کاتد را دارد. ساختمان داخلی آن بدین صورت است که دو ورقه آلومینیومی به همراه دو لایه کاغذ متخلخل که در بین آنها قرار دارند هم زمان پیچیده شده و سیمهای اتصال نیز به انتهای ورقههای آلومینیومی متصل میشوند. پس از پیچیدن ورقهها آن را درون یک الکترولیت مناسب که شکل گیری لایه اکسید را سرعت میبخشد غوطهور میسازند تا دو لایه کاغذ متخلخل از الکترولیت پر شوند. سپس کل مجموعه را درون یک قاب فلزی قرار داده و با یک پولک پلاستیکی که سیمهای خازن از آن میگذرد محکم بسته میشود. خازن تانتالیومدر این نوع خازن به جای آلومینیوم از فلز تانتالیوم استفاده میشود زیاد بودن ثابت دی الکتریک اکسید تانتالیوم نسبت به اکسید آلومینیوم (حدودا 3 برابر) سبب میشود خازنهای تانتالیومی نسبت به نوع آلومینیومی درحجم مساوی دارای ظرفیت بیشتری باشند. محاسن خازن تانتالیومی نسبت به نوع آلومینیومی بدین قرار است:
از جمله معایب این نوع خازن در مقایسه با خازنهای آلومینیومی عبارتند از:
رشد | |||